Pacta Sunt Servanda: “Ο γιος σου είναι κυρά Κατίνα…”

Σπασμένα ανοιξιάτικα κλωνάρια τα δακρυσμένα κλίματα,
στάζουν τα καθήκοντα της μνήμης.
Και γίνονται κύματα, σταγόνα τη σταγόνα οι νεκροί·
φρουροί του χρέους και της ευθύνης.
Τα τραγούδια, τα ποιήματα, οι κραυγές και τα συνθήματα.
Οι γροθιές ψηλά στον ουρανό κατάρτια και τα στήθη απλωμένα,
πανιά φουσκωμένα, απ’ τον άνεμο που φέρνει η οργή.
Φυσάει πολύ, εκεί στα πεδία των μαχών.
Στους δρόμους, στις γειτονιές και στις πλατείες·
καθώς εξεγείρονται οι παρίες, σαν θύελλες ορμούν μαζί η λευτεριά κι ο θάνατος.
Ψήλωσε ο ήλιος, βάρυνε· δε λέει το παλικάρι να γυρίσει.
Θ’αργήσει βροντοφωνάζει περήφανη η ιστορία. Μην περιμένετε· θ’αργήσει.

“-Ποιος είν’ αυτός;” ρωτάει βαριανασαίνοντας η μάνα γιατί ξέρει…
“-Ο Τάσος είναι, ο γιος σου.”
“-Όχι!! Ο Τάσος πήγε στην εξοχή” και γίνηκαν τα μάτια θάλασσες.
“-Ο Τάσος είναι κυρά Κατίνα, ο Τάσος…”

Έπεσε νέος πολύ, για την δίκαια πληρωμή του κόπου και την αξία του ανθρώπου.
Γονάτισε κι η μάνα, αγέρωχη Τρωάδα, “στον ανθό της ερημιάς της”· μήτε ο χάρος το ‘θελε να μπει στην αγκαλιά της.

Γιε μου σε κρατώ μ’ ακούς; Δεν έφυγες μ’ ακούς;
Όχι δεν κλαίω μήτε ουρλιάζω· για το δίκιο σου φωνάζω!
Έρχονται πίσω σου χιλιάδες, δες!
Τα καντήλια των νεκρών μας γίναν πυρκαγιές!
Στο κορμί σου, ξαποσταίνει η Άνοιξη, απάνω.
“Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω.”

Οι σύντροφοι του Τάσου όταν τον είδαν νεκρό πια, μούσκεψαν τα μαντήλια τους με το αίμα απ’ τις πληγές του, εναπόθεσαν το άψυχο κορμί πάνω σε μια ξύλινη πόρτα και το περιέφεραν σαν να ‘ταν “Επιτάφιος”.

Η εργατική Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ως ημέρα μνήμης της εξέγερσης των εργατικών συνδικάτων του Σικάγου τον Μάιο του 1886. Συμβολίζει την πάλη των τάξεων υπέρ ενός δίκαιου πλαισίου που θα κατοχυρώνει και θα υπηρετεί την ανθρώπινη συνθήκη.
Η Ελλάδα έζησε τον δικό της Μάι, το 1936 με τις απεργίες των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη. Τραγική στιγμή, μεταξύ πολλών, η δολοφονία του Τάσου Τούση και το μοιρολόι  της απαρηγόρητης μάνας πάνω απ’ το άψυχο κορμί του. Εικόνα που απαθανατίζεται αποτελώντας πηγή έμπνευσης για τον  νεαρό τότε Γ. Ρίτσο ο οποίος μας χαρίζει τον Επιτάφιο.

Ο Τάσος έπεσε ως άνθρωπος υπερασπιζόμενος όλα όσα ανήκουν σε όλους.

Σήμερα, όσοι πάτε να μαζέψετε λουλούδια σταθείτε μια στιγμή κι ίσως δείτε με την φαντασία σας εκεί γύρω, εκείνο το παλικάρι. Τον Τάσο, που έφυγε ένα πρωί λέγοντας στη μάνα του πως πάει στην εξοχή και δεν γύρισε ποτέ· κι έγινε η εξοχή ο Επιτάφιος που τον κράτησε για πάντα στην αγκαλιά του.

Ήταν 25 χρονών…

Με αγάπη

Βέρθερος

 

Βέρθερος
About Βέρθερος 19 Articles
Ο "Βέρθερος" αρθρογραφεί τακτικά μέσα από τη στήλη του "Pacta Sunt Servanda" στο PrevezaToday.gr . Η επιλογή του να αρθρογραφεί με ψευδώνυμο είναι σεβαστή από το PrevezaToday.gr το οποίο φιλοξενεί την άποψή του.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.