Pacta Sunt Servanda: “Η ελπίδα χάθηκε Αλέξη…”

Σήμερα, καθώς λέγεται, διανύουμε εποχές βαθιάς δημοσιονομικής κρίσης, γεγονός που μας οδήγησε στις πολιτικές των μνημονίων. Και αν μη τι άλλο μπορούμε σ’ αυτό το σημείο ν’ αρχίσουμε να γελάμε όλοι μαζί, ο καθένας φυσικά με το δικό του στυλ.

Η κρίση του Ιδιωτικού Χρέους λοιπόν, πουλήθηκε στον λαό ως “δημοσιονομική” στο όνομα της διάσωσης του κτήνους που ονομάζεται Χρηματοπιστωτικός Τομέας.

Ο καλός μας Χρημ/κός Τομέας δεν αποτελείται μόνον από τις τράπεζες που βλέπουμε γύρω μας αλλά κι από άλλες που δεν βλέπουμε. Κι από ιδρύματα που “δεν” υπάρχουν και οργανισμούς που αρέσκονται σε εξωτικούς προορισμούς π.χ. Βρετανικές Παρθένες Νήσοι… Καλό;; Πρόκειται τουτέστιν για έναν σύνθετο και δαιδαλώδη  μηχανισμό με πολλές ονομασίες και μεταμφιέσεις. Αυτήν την περίοδο άγεται και φέρεται ως μηχανισμός “στήριξης”… Γελάστε ελεύθερα!

Το οξύμωρο είναι πως σ’ ένα “υγιές” καπιταλιστικό καθεστώς, ας μου επιτραπεί η έκφραση, με τις κατάλληλες δικλίδες ασφαλείας υπέρ του κόστους του κεφαλαίου, το Ιδιωτικό Χρέος θα δυσκολεύονταν πολύ να οδηγήσει σε κατακλυσμικά γεγονότα, αστάθεια και οικονομική αβεβαιότητα. Θα ήταν απλά ασύμφορο.

Εμείς οι τυχεροί όμως ζούμε στον μαγευτικό κόσμο του Νεοφιλελευθερισμού…, α γεια σου! Στον κόσμο αυτό, για να θωρακιστεί ο Χρημ/κός Τομέας με συνοπτικές διαδικασίες, επιβάλλεται στα κράτη, στους λαούς, σε μειονότητες κτλ, ο λεγόμενος οικονομικός φασισμός. Γρήγορος, αποφασιστικός, κάθετος, ανένδοτος, αδυσώπητος, ολοκληρωτικός. Αυτό που ζούμε δηλαδή στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και το γνωρίζουμε πλέον τόσο, μα τόσο καλά!

Τι γίνεται όμως… Ο “οικονομικός φασισμός” για να μπορέσει να λειτουργήσει απρόσκοπτα και σε δεδομένο χρονικό πλαίσιο, χρειάζεται πολιτικό δεκανίκι, η αν θέλετε, πολιτική στέγη. Πρέπει να εφαρμοστεί μέσω μιας πολιτικής οντότητας η οποία αναγκαστικά, αν δεν ήταν ήδη τέτοια αλλά μια προοδευτική όπως και στην περίπτωσή μας δύναμη, μετατρέπεται σε φασίζουσα. Αφενός γιατί υιοθετεί ολοκληρωτικές πρακτικές επιβολής “σωτήριων” μέτρων, αφετέρου γιατί ισχυροποιεί τις εσχατιές του πολιτικού φάσματος ως συνέπεια των “υγιών” κοινωνικών αντανακλαστικών απέναντι στην ασυνέπεια λόγων και έργων.

Ο Λένιν αναφέρει πως “η δημοκρατική πολιτεία είναι το καλύτερο κέλυφος για τον καπιταλισμό”. Σ’ αυτήν την “δημοκρατική πολιτεία” ο Τσίπρας, ως μέγας αποτυχημένος ρεφορμιστής, υπέκυψε στην πολιτική επιρροή που αγοράζει ο πλούτος και κινήθηκε εκεί που ηδονίζεται η εξουσία• στη Δεξιά.

Καλέ μου Αλέξη, μου θυμίζεις τα λόγια του μεγάλου Σεφέρη: “Ευνουχισμένοι διανοούμενοι, μικροί ανίκανοι και τυφλοί κυβερνήτες.”

Δυστυχώς, για τις μεγάλες προδοσίες δεν υπάρχουν αντίμετρα.

 

Με αγάπη
Βέρθερος.

Βέρθερος
About Βέρθερος 19 Articles
Ο "Βέρθερος" αρθρογραφεί τακτικά μέσα από τη στήλη του "Pacta Sunt Servanda" στο PrevezaToday.gr . Η επιλογή του να αρθρογραφεί με ψευδώνυμο είναι σεβαστή από το PrevezaToday.gr το οποίο φιλοξενεί την άποψή του.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.