Pacta Sunt Servanda: Περί Έρωτος – Επιστολή ΙV

Σ’ αυτή τη γη μας αναλογεί ένα δωμάτιο κι ένα κρεβάτι•
Ένα κομμάτι από φως και χίλια σκοτάδια•
Πολλές σιωπές αλλά και μια σταγόνα θάρρος, που μόνο τόσο χρειάζεται.

Η μοναξιά είμαι εγώ.

Σ’ αυτή τη ζωή κουβαλάμε ενοχές μα και πάθος περίσσιο.
Με φαντασία ζωσμένοι και όνειρα πολεμάμε τους φόβους μας και τη ντροπή.

Είμαι η λύπη.

Σ’ αυτή τη γη ήμουν παιδί μα τώρα μεγάλωσα.
Το πρώτο δάκρυ δε το ξεχνώ κι ας το πήρε η θάλασσα και
Το δυνατό μου γέλιο που το κέντησε ο άνεμος.
Όσο κι αν έφευγες σ’ αναζητούσα.

Είμαι ο έρωτας.

Σ’ αυτή τη γη δε με φίλησες,
Δε με αγάπησες.
Γεννηθήκαμε για να λέμε αντίο.

Ήμασταν πάντοτε μόνοι μας και ήταν μεσημέρι τ’ Αυγούστου,
Μέσα στα χώματα.

Η αναμονή είμαι εγώ.

Με αγάπη,

Βέρθερος.

Βέρθερος
About Βέρθερος 19 Articles
Ο "Βέρθερος" αρθρογραφεί τακτικά μέσα από τη στήλη του "Pacta Sunt Servanda" στο PrevezaToday.gr . Η επιλογή του να αρθρογραφεί με ψευδώνυμο είναι σεβαστή από το PrevezaToday.gr το οποίο φιλοξενεί την άποψή του.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.